ANIZTASUNA: HAUSNARKETA OROKORRA

Blog honi amaiera emateko, lauhileko osoan zehar landu dugun gaiari buruz hausnarketa txiki bat egingo dut jarraian.

Hitzaldi desberdinen eta lanketa anitzen ostean, hasieran nuen aniztasunari buruzko kontzeptua zenbait aspektutan aldatu zait. Klaseak hasi eta aniztasunari buruzko definizioa galdetzerakoan, ez neukan oso argi zein zer haren definizio zehatza eta ez nintzen kontziente zenbat gai ukitu eta batzen dituen bere baitan.

Esan bezala, izan ditugun hitzaldi guztiak baliagarriak izan dira, batzuk gehiago eta besteak gutxiago, gai honi buruz hausnarketa egiteko eta gure ikuspuntua zalantzan jartzeko.

Hasteko, lehenengo tailerra Tabakalerako bisita izan zen. Bertan, bi erakusketa desberdin ikusi genituen eta horretaz gain, ariketa pare bat egin genituen taldean. Haietako bat, arrotza sentiarazten gintuen egoera bat idaztea zen, eta horri esker konturatu nintzen, guk pentsa baina desberdinagoak garela, eta aldiz, askotan “arrotzak” momentu berdinetan sentitzen garela. Horretaz gain, Tabakalerara egindako bisitan gehien gustatu zitzaidan erakusketa L’Intrus izeneko erakusketa izan zen. Bertako artelanak oso hunkigarriak eta esanguratsuak iruditu zitzaizkidan, eta aniztasunaren aurpegi desberdinak ikusi izan ahal genituen.

Hurrengo tailerrak, UNRWA elkarteak eskaini zituen eta bi egunetan egin genituen, lehenengo egunean saio teorikoak eta bigarrenean jardunaldi praktikoak. Saio teorikoetan, bakoitzak bere lanari buruzko informazioa eta haien eginbeharrak azaldu zituzten, nola lan egiten duten eta haien helburuak zeintzuk diren kontatuz. Saio praktikoetan berriz, pertsona bakoitzak tailer desberdin batera joateko aukera izan zuen, eta nire kasuan, tailerra asko gustatzeaz gain, hausnarketa pertsonalerako oso erabilgarria izan zen. Tailerra egoki aukeratu nuela uste dut, izan ere, izugarri gustatu zitzaidan eta oso hunkigarria iruditu zitzaidan antzerkiaren tailerra. Honi esker, Palestinako egoerari salaketa egitea eta zein gogorra den konturatzea lortu genuela uste dut, bertan bizi diren pertsonen bizitzak eta gureak zein desberdinak diren konturatuz. Horretaz gain, artea, kasu honetan antzerkia, komikia edo ipuina haurrekin aniztasuna lantzeko momentuan tresna paregabea izan daitezkeela konturatu ginen.

Calcuta Ondoan-eko hitzaldia izan zen hurrengoa. Bertan, hasteko, gure artean dauden desberdintasun guztietaz jabetzeko ariketa bat egin genuen. Saio honetan, estereotipo, pentsaera eta desberdintzen gaituzten faktore askotaz hitz egin genuen, gizarteak guregan inposatu nahi duen “eredu ideal” horretaz hausnartuz. Aniztasunari buruzko zenbait kasu ere kontatu eta haiei buruz elkarrekin hausnartu genuen. Nire kasuan, generoari buruz aritu ginen, eta gizarteak guregan izan duen eraginaz konturatu ostean, gure artean honi aurre egiteko zer egin behar dugun hausnartu genuen. Ondorio bezala esan dezaket, gure gainean pisu moduan ditugun estereotipo guzti horiekin apurtzeko lana egin behar dugula bakoitzak.

 Ondoren, Pausoka elkarteko hitzaldi bat jaso genuen. Elkarte hau, behar bereziak dituzten gurasoek osatzen dute, haur hauen beharrak asetzeko eta haien ongizatea bermatzen saiatzeko. Elkartetik Maiteder etorri zen, haren semearen istorioa kontatzeko eta eskolaratzeko orduan izandako arazoak azaltzeko. Hitzaldi honen bidez, konturatu naiz aniztasunaren aurreko irakaslearen jarrerak nolako eragina izan dezakeen eta jarrera horrek haurrarengan izan ditzakeen ondoriei buruz hausnartzera lagundu digu. Honi esker, haur guztien eskubideak askotan errespetatu ea bermatzen ez direla ikusi ahal izan dugu. Eskolan inklusioa sustatzearen garrantziaz konturatu nintzen eta aniztasuna onartu eta errespetatu egin behar dugula denon artean, aniztasuna oztopo beharrean, aberastasun bezala onartuz.

Jarraian, apirilean, unibertsitateko liburutegira joan ginen erakusketa bat ikustera: Gogora, memoria plaza. Bertan, pare bat bideo ikusi genituen hasieran, terrorismo mota ezberdinak hurbiletik jasandako pertsonak agertzen ziren haien bizipenak kontatuz. Erakusketa benetan hunkigarria eta interesgarria iruditu zitzaidan, askotan ez baitugu terrorismoari eta biolentziari buruz behar den bezala hausnartzen, mendeku sentimendua eta honek eragindako mina nola kontrolatu ez jakinez.

HItzaldiekin amaitzeko, Naizen elkartearen eskutik transexualitateari buruzko hitzaldi bat jaso genuen. Bertan, bi pertsonek haien egoera azaldu eta bizipenak kontatu zituzten, Aingeruk bere alaba transexualari buruz hitz egin zuen, eta ondoren, Luar-ek bere bizitza pertsonala kontatu zigun. Bizipenak entzutean, argi geratu zait irakasleok haur hauek lagundu eta onartu behar ditugula, eta gizartean oraindik ondo ikusi gabe dagoen gai bat dela, beraz gure eskuetan dagoena egin behar dugu hau normalizatzeko.

Aipatu nahi dut, hitzaldi gehienak oso baliagarriak izan direla. Batzuei aniztasunarekin lotura zuzenagoa aurkitu diet, beste batzuk erabilgarriakoak iruditu zaizkit... Egia esan, asko eskertzen da jardunaldi hauetan aktiboki partehartzeko aukera izatea, bestela deskonektatzeko arriskua dago eta.

Lau hileko osoan zehar izan ditugun hitzaldi guztiei esker eta landutako guztiaz hausnartu ondoren, argi geratu zait eskolan inklusioari eta aniztasunari eman behar diogun garrantzia izugarria dela. Denok gara desberdinak, gauza batengatik edo bestearengatik, eta hori gure bizitzan arazo bat bezala ikusi beharrean, aberastasun bezala onartu behar dugu. Ez gara hobeagoak edo okerragoak, anitzak baizik. Beraz, gure gizartea anitza dela esateak, harro sentiarazi behar gaitu, pentsatzen dugun baino aberatsagoak baikara.